Dr. MITH

ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍លើគំនិតមួយក្នុងទស្សនវិជ្ជា និងសិល្បៈជនជាតិជប៉ុនមួយដែលគេហៅថា Ma (間)។ ដំបូងខ្ញុំគិតថា វាអាចគ្រាន់តែជាគំនិតដែលទាក់ទងនឹងការរចនា ស្ថាបត្យកម្ម ឬសិល្បៈប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែពេលគិតឱ្យស៊ីជម្រៅបន្តិច ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា វាជាគំនិតមួយដែលអាចនិយាយអំពីជីវិតរបស់យើងបានយ៉ាងជ្រាលជ្រៅ វាបង្ហាញពីរបៀបដែលមនុស្សអាចរស់នៅជាមួយខ្លួនឯង និងជាមួយពិភពលោកដោយមានតុល្យភាពជាងមុន។

ជាទូទៅ Ma មានន័យថា “ចន្លោះ” ឬ “Space”។ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជាចន្លោះដែលទំនេរទទេទេ។ វាជាចន្លោះដែលមានន័យ និងអនុញ្ញាតឱ្យអ្វីៗអាចដកដង្ហើមបាន។

នៅក្នុងការសន្ទនាក៏ដូចគ្នា ពេលខ្លះ អ្វីដែលមានអត្ថន័យបំផុត មិនមែនជាពាក្យដែលយើងអាចនិយាយទេ ប៉ុន្តែជាការផ្អាកមួយភ្លែត ដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងយល់ពីអារម្មណ៍ និងអត្ថន័យដែលនៅពីក្រោយពាក្យទាំងនោះ។ Ma រំលឹកយើងថា ចន្លោះមិនមែនជាការខ្វះអ្វីទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកមួយនៃភាពពេញលេញ។

នៅពេលយើងយកគំនិតនេះមកមើលក្នុងជីវិត ខ្ញុំចាប់ផ្តើមសួរខ្លួនឯងថា តើយើងនៅមានចន្លោះបែបនេះខ្លះក្នុងជីវិតដែរឬទេ? មិនមែនចន្លោះនៅលើប្រតិទិន ឬក្នុងកាលវិភាគទេ ប៉ុន្តែជាចន្លោះនៅក្នុងចិត្ត ដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងឈប់ ដើម្បីគិត សង្កេត និងដកដង្ហើម។

អ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តអំពីទស្សនវិជ្ជា Ma គឺវាមិនបានបង្រៀនយើងឱ្យបន្ថែមអ្វីថែមទៀតទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាបង្រៀនយើងឱ្យសួរសំណួរមួយផ្សេងទៀតថា “តើយើងអាចដកអ្វីចេញបានខ្លះ?” ប្រហែលជាយើងមិនចាំបាច់បន្ថែមការងារទៀត មិនចាំបាច់បន្ថែមគោលដៅទៀត ឬបន្ថែមអ្វីគ្រប់យ៉ាងឱ្យពេញហៀរក្នុងជីវិតនោះទេ។ ពេលខ្លះ អ្វីដែលចិត្តយើងត្រូវការបំផុត គឺការទុកចន្លោះមួយឱ្យនៅទំនេរ ដើម្បីឱ្យអ្វីដែលសំខាន់ពិតប្រាកដអាចលេចចេញមក។

នៅក្នុងទំនាក់ទំនងក៏ដូចគ្នា មិនមែនគ្រប់ភាពស្ងប់ស្ងាត់រវាងមនុស្សជាបញ្ហាទេ ហើយក៏មិនមែនគ្រប់ការឆ្លើយតបយឺតជាការបដិសេធដែរ។ ពេលខ្លះ ចន្លោះតូចមួយគឺជាសញ្ញានៃការជឿទុកចិត្តគ្នា ដូចជាមនុស្សត្រូវការខ្យល់ដកដង្ហើម ទំនាក់ទំនងក៏ត្រូវការលំហមួយដើម្បីរីកលូតលាស់ដែរ។ សេចក្ដីស្រឡាញ់មិនមែនបង្ហាញតាមរយៈការតោងជាប់គ្នារហូតទេ ប៉ុន្តែតាមរយៈសេរីភាពដែលយើងផ្តល់ឱ្យគ្នាដើម្បីឱ្យម្នាក់ៗអាចរីកចម្រើនជាមនុស្សបានពេញលេញ។

ប្រហែលជាចន្លោះដ៏សំខាន់បំផុត មិនមែនជាចន្លោះរវាងយើង និងអ្នកដទៃទេ ប៉ុន្តែជាចន្លោះដែលយើងផ្តល់ឱ្យខ្លួនឯង។ ចន្លោះដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងសង្កេតមើលជីវិតដោយមិនប្រញាប់វិនិច្ឆ័យ ស្តាប់ចិត្តខ្លួនឯងដោយមិនចាំបាច់មានចម្លើយភ្លាមៗ និងសួរខ្លួនឯងដោយស្មោះត្រង់ថា អ្វីដែលពិតជាមានន័យសម្រាប់យើងពិតប្រាកដ។

ប្រហែលជាការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំបំផុតក្នុងជីវិត មិនកើតឡើងនៅពេលដែលយើងបន្ថែមអ្វីថ្មីទេ វាកើតឡើងនៅពេលដែលយើងក្លាហានគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការទុកចន្លោះមួយសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ព្រោះនៅក្នុងចន្លោះនោះ យើងមិនត្រឹមតែបានសម្រាកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែបានជួបមនុស្សម្នាក់ ដែលប្រហែលជាយើងបានភ្លេចអស់រយៈពេលយូរ គឺខ្លួនយើងផ្ទាល់។